Mediacje akademickie są sposobem rozwiązywania konfliktów w szkolnictwie wyższym, których uczestnikami są zarówno studenci, jak i kadra naukowa oraz władze uczelni. Ze względu na dużą liczebność szkół wyższych, liczba konfliktów tego typu jest znaczna. Ich charakter jest coraz bardziej złożony na skutek rozrastającej się biurokracji oraz zróżnicowania kulturowego studentów.

Przykładowe spory mają miejsce najczęściej między:

• studentem a sekretariatem wydziału (zagubienie legitymacji studenckiej, brak odpowiedniej pieczątki czy podpisu),
• studentem a dziekanatem (złamanie regulaminu studiów),
• studentem a władzami uczelni (plagiat cudzej pracy magisterskiej),
• studentem a pracownikami administracji (panem woźnym, bibliotekarzem czy panią z szatni), 
• kadrą naukową a władzami uczelni.

Konflikty akademickie z udziałem studentów są z reguły rozstrzygane przez uczelniane komisje dyscyplinarne, których procedura zbliżona jest do funkcjonowania sądu. Wiele spraw toczy się miesiącami pochłaniając ogromne nakłady finansowe i czasowe. Przyjęte w wyniku postępowania rozwiązania prowadzą zwykle do kar finansowych lub zawieszenia w prawach studenta. O odpowiedzialności dyscyplinarnej studentów można przeczytać w Ustawie o szkolnictwie wyższym.

Konflikty z udziałem kadry naukowej, pracowników administracyjnych i władz uczelni są zazwyczaj pomijane milczeniem, banalizowane lub rozwiązywane na inne radykalne sposoby tj. poprzez rozwiązanie umowy o pracę czy odsunięcie kogoś od podejmowania decyzji w wyniku tajnego głosowania.

Z inicjatywą mediacji akademickich wyszło m.in. Centrum Pozasądowego Rozwiązywania Sporów przy Wydziale Prawa i Administracji UW.