źródło:

Dla większości przedsiębiorców dochodzenie swych należności przed sądem to istna droga przez mękę. Dzieje się tak, pomimo coraz to nowych rozwiązań wprowadzanych do przepisów prawa cywilnego. Istnieją jednak sposoby, pozwalające na uniknięcie niedogodności związanych z procesem. Należą do nich między innymi mediacja i sądy polubowne.

Mediacja może być także prowadzona na podstawie umowy o mediację. Jej forma nie została ściśle określona w przepisach kodeksu postępowania cywilnego i przyjmuje się , że obok osobnego dokumentu, jej funkcję może także spełniać tzw. klauzula mediacyjna, stanowiąca jedno z postanowień umowy o współpracę. Co więcej k.p.c. przewiduje, możliwość zawarcia umowy, już po wystąpieniu konfliktu. Wystarczy wówczas, że jedna ze stron sporu złoży wniosek o rozpoczęcie mediacji u mediatora, a druga wyrazi na postępowanie mediacyjne zgodę. Zgodnie z przepisami umowa mediacyjna musi koniecznie zawierać  oznaczenie przedmiotu mediacji oraz wskazanie mediatora albo określać sposób jego wyboru.

Jak już zostało wspomniane, strony mogą zostać skierowane do mediacji przez sąd. Ma to miejsce zanim zostanie zamknięte pierwsze posiedzenie wyznaczone na rozprawę.  Decyzję o skierowaniu sprawy do mediacji sędzia podejmuje z urzędu, jeśli stwierdzi, że mediacja może doprowadzić do zawarcia ugody, lub na wniosek strony. W takim przypadku zostaje wyznaczony czas trwania mediacji. Okres ten wynosi miesiąc, ale istnieje możliwość jego przedłużenia za zgodą stron.

W przypadku mediacji sądowej mediator zobowiązany jest do przedstawienia sądowi protokołu z postępowania mediacyjnego. Gdy strony same zadecydowały o przystąpieniu do mediacji do sądu może trafić jedynie ugoda (o ile dojdzie do jej zawarcia), która winna zostać zatwierdzona przez sąd.

Zatwierdzenie ugody przyjmuje dwie formy: postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności, jeśli ugoda podlega wykonaniu w drodze egzekucji, lub postanowienia o zatwierdzeniu, jeśli egzekucja nie jest przewidziana.

Sąd nie zatwierdzi ugody, jeśli ta jest sprzeczna z prawem albo zasadami współżycia społecznego, zmierza do obejścia przepisów prawa, zawiera niejasności lub jest wewnętrznie sprzeczna.

Po zatwierdzeniu ugoda nabiera takiej samej mocy prawnej jak ugoda zawarta przed sądem. W efekcie staje się ona dokumentem, na podstawie  którego można dochodzić należności na drodze postępowania egzekucyjnego.

Źródło: Dziennik Polska Europa Świat Finansowy 22.10.2007